Czy jesteśmy w stanie przetrwać erupcję superwulkanu?

Nadciągające zagrożenie ze strony superwulkanów.

Chociaż erupcje tych wulkanów występują rzadko, superwulkany trzeba mieć na uwadze. W przeciwieństwie do pojedynczych erupcji wulkanów, które dotykają różne grupy ludzi na całym świecie, erupcja superwulkanu może stanowić zagrożenie dla całego życia na Ziemi.

Erupcja superwulkanu może doprowadzić do wyginięcia człowieka lub tak drastycznie zmniejszyć populację ludzi, że ponowna próba zwiększenia liczebności ludzi może okazać się nieskuteczna.

Superwulkany już wiele razy zagrażały przyszłości ludzkości. Siedemdziesiąt pięć tysięcy lat temu wulkan Toba wybuchł na dzisiejszej wyspie Sumatrze w Indonezji. Erupcja wulkanu Mount Toba wyrzuciła do atmosfery około 2 800 kilometrów sześciennych materiału wulkanicznego (ponad 1,5 razy więcej niż objętość jeziora Ontario).

Zdjęcie satelitarne kaldery wulkanu Toba.
Zdjęcie satelitarne kaldery wulkanu Toba.

Badacze uważają, że skutki erupcji Góry Toba pchnęły ludzkość na skraj wyginięcia, tworząc ewolucyjne wąskie gardło, lecz niektórym z naszych przodków na szczęście udało się przetrwać.

Superwulkan byłby w stanie uwolnić do atmosfery wystarczającą ilość pumeksu, popiołu i skał, aby mieć katastrofalny wpływ na klimat.

Największa erupcja wulkanu w ciągu ostatnich 10 000 lat (i naszej zarejestrowanej historii) to erupcja wulkanu Tambora w Indonezji w 1815 roku . Dziesięć tysięcy mieszkańców wyspy zginęło natychmiast, a inni w pobliżu padli ofiarą natychmiastowych skutków erupcji, takich jak spadający gruz, osuwiska i tsunami.

Zdjęcie satelitarne wulkanu Tambora na Indonezji
Zdjęcie satelitarne wulkanu Tambora na Indonezji
Czy jesteśmy w stanie przetrwać erupcję superwulkanu?

Erupcja ta miała także poważne globalne konsekwencje. Wyrzuciła do atmosfery około 150 kilometrów sześciennych materiałów wulkanicznych, wywołując szeroko zakrojone zmiany klimatu, które dotarły aż do Europy i Ameryki Północnej.

Rok 1816 stał się znany jako „ rok bez lata. „Gdy późne przymrozki zdziesiątkowały uprawy, niezliczona ilość osób uległa śmierci głodowej”

Dla naszego bezpieczeństwa powinniśmy zacząć opracowywać metody produkcji żywności, które nie wymagają światła słonecznego, i ulepszyć systemy monitorujące aktywność geologiczną.

Oprócz głodu, jaki miałby nastąpić po erupcji superwulkanu, trzeba zwrócić uwagę, że sam popiół jest niebezpieczny.

Na poziomie mikroskopowym materiały piroklastyczne zawierają szkło i ostre, haczykowate skały, które niszczą tkanki ludzkiego ciała, przez co niebezpiecznie jest wyjść na zewnątrz, a nawet samo oddychanie. Popiół wulkaniczny jest również ciężki, podobnie jak cement, i niszczy budynki na które opadnie.

Jak możemy przetrwać wybuch superwulkanu?

Ludzie muszą zrozumieć i zaakceptować rzeczywistość tych zagrożeń. Chociaż zdarzają się rzadko, ludzie nie powinni nadal myśleć o nich jako o zdarzeniach, które występowały kiedyś i się nie powtórzą.

Powinniśmy zacząć opracowywać metody produkcji żywności, które nie zależą od światła słonecznego. Możemy również pracować nad ulepszeniem naszych globalnych systemów monitorowania działalności geologicznej.

Jeśli teraz wyginiemy, to dlatego, że nie staraliśmy się wystarczająco mocno, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo


Pomóż nam dotrzeć do większej ilości osób w tych ciężkich czasach i udostepnij artykuł... Dziękujemy Sztab Live Global Alert.

Leave a reply

Please enter your comment!
Please enter your name here

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.